Kunstenaar Cyril Lixenberg Plaats Begraafplaats Materiaal staal Geplaatst 1993

Geen titel 

Over het kunstwerk 

Op het strooiveldje van de begraafplaats in Emmeloord staat een klein plastiek van de kunstenaar Cyril Lixenberg. Dit object wijkt af van de objecten die we van de kunstenaar gewend zijn. De strenge vormen maken plaats voor meer variatie. Lixenberg heeft in een vierkante plaat staal, banen geknipt of gesneden. De ontstane vlakken zijn geheel los en onder verschillende hoeken ten opzichte van elkaar geplaatst. Een nieuwe variant in het werk van de kunstenaar Cyril Lixenberg.

Over de kunstenaar

Cyril Lixenberg is geboren in Londen 1932. Hij woonde en werkte in Londen, Parijs, Israël, Kopenhagen en in 1959 vestigde hij zich in Amsterdam.
Hij is leerling van de Central School of arts and crafts te Londen en van de Ecole de Beaux-Arts te Parijs.
Tot zijn 21-ste jaar vervulde hij allerlei baantjes, van monteur tot stukadoor en arbeider in een schuurpapierfabriek, terwijl hij ook lessen op de Central School of arts and crafts bleef volgen. Teneinde de dienstplicht te ontlopen vertrok hij via Amsterdam naar Parijs, waar hij lessen volgde aan de Ecole de Beaux-Arts.
Na wat omzwervingen over de wereld kwam hij uiteindelijk terug in Amsterdam.
Hij zegt daar zelf over: "we woonden zo klein, dat ons dochtertje Dana over m’n schilderijen liep". In 1970 kwamen de eerste opdrachten en tentoonstellingen.
Hij raakte verzeild in de hoek die met de term expressionisme wordt aangeduid. Cyril Lixenberg bleef betrekkelijk kort in die stroming omdat hij ‘dreigde weg te zinken in de modderigheid’ van zijn kleuren oker en zwart. Ook in het etsen op het Amsterdams Grafisch atelier vond hij al gauw weinig bevrediging.
De behoefte om tot een grotere helderheid te komen, bereikte hij door uit karton vormen te snijden en van één enkele heldere kleur te voorzien. Lixenberg koos de ruimte en daar bevindt hij zich nu nog. Hij is steeds opener, weidser en monumentaler gaan werken. Die ontwikkeling is een soort spiraal; altijd verder, maar waarheen dat weet hij niet.

Dat expressionisme van vroeger komt nu op een heel andere manier in zijn beelden terug.
De geometrie wordt vrijer van vorm en de behandeling van het materiaal ook.

Toen Cyril Lixenberg nog voornamelijk met schilderskunst bezig was, ontdekte hij contrasten in zijn werk. Tegenstellingen tussen elementaire gegevens, zoals licht en donker, vormen en tegenvormen. Daarna ontwikkelde hij zich tot een zeldzaam kunstenaar, die het spel van vormen en tegenvormen, cirkels en veelhoeken, opstellingen en tegenstellingen niet alleen als een vrij creatief spel opvat, maar ook als een manier van toegepaste beeldtaal. Als wonderlijke manipulaties van de geometrie in de vrije ruimte.

Eind 1988 verscheen een boek over deze bijzondere kunstenaar, een boek dat op zichzelf een kunstwerk is.