Nagels 

Kunstenaar
Chris Verbeek

Materiaal
Cortenstaal

Geplaatst
1996

Nagels 

Over de kunstenaar
 

Chris Verbeek, beeldhouwer en schilder, is geboren in 1944 te Winschoten; Hij heeft zijn opleiding in Groningen, Minerva, gedaan 1964-1968.
Na eerst tekenleraar te zijn geweest ging hij de vrije kunst in. Hij werkte graag met hout en veel van zijn werken hebben een plaats in de provincie Groningen gevonden. Inmiddels zijn er ook werken van verwijderd omdat ze er al 35 jaar staan en verrot zijn.
Later is hij meer met staal gaan werken en zo staan er van hem o.a. werken in Delfzijl, Loppersum, Ten Boer en Ter Muntenzijl.
Chris Verbeek houdt van een abstracte stijl, simpele vormen waarvan je kunt zien wat het is en niet afgeleid wordt door allerlei details. Een kunstwerk zou tijdloos en toch eigentijds moeten zijn en natuurlijk in de omgeving passen.

Sinds 2004 woont hij definitief in Frankrijk na er al 16 jaar de vakanties doorgebracht te hebben

 

Ede Staal

Chris Verbeek is ook de ontwerper van het standbeeld ter nagedachtenis aan de Groningse 'streektaalzanger' Ede Staal.

Delfzijl 2001.
Het is een 10 meter hoge conische zuil met daarom gewikkeld een roestvrij stalen band met de tekst van het lied "Credo - Mien bestoan".
Het kunstwerk heeft de Groningse bijnaam: 'De Poal van Stoal'

 

 

Over het kunstwerk

Er was een tentoonstelling van Chris Verbeek in het gemeentehuis en ‘de Nagels’ konden niet binnen staan en werden dus buiten opgesteld. Bij het afbreken van de tentoonstelling bleven de Nagels staan, omdat ze anders toch bij Chris op het erf werden opgeslagen.
Een jaar later werd er door de gemeente gebeld of ‘de Nagels’ aangekocht konden worden en zo werden ze betaald en dus eigendom van de gemeente.
Vooral wanneer een sculptuur qua maat boven de menselijke maat uitstijgt, is haar aanwezigheid des te sterker en roept het meer op.
Vorm en taal ontleend 'de nagel' aan de ouderwetse spijker, echter enorm uitvergroot
Je zou deze nagels kunnen opvatten als een enorm uitroepteken in de ruimte of nadrukkelijke verwijzing naar de functie van een spijker.
Op mijn vraag hoe hij aan dit onderwerp kwam was het antwoord: “ Bij de verbouwing van zijn boerderij in Frankrijk kwamen enorme spijkers te voorschijn die ooit door een smid gemaakt zijn. Hij bewaarde ze omdat hij ze mooi vond en zo ontstond als vanzelf het idee om ze uit te vergroten tot een kunstwerk met een kop die er uit ziet alsof er hard op getimmerd is”.
Ze zijn gemaakt van cortenstaal, een staalsoort die de roest wel aanneemt maar niet doorroest.