Kunstenaar Cyril Lixenberg Plaats Emmeloordse bos in het verlengde van de Sportlaan. Materiaal Geschilderd staal Geplaatst 1993 en in 2006 naar de huidige plaats

Vierkantela

Nabij de rotonde in het Emmeloordse bos staat dit opvallende kunstwerk. Het is een constructie van platte opengewerkte metalen platen die in de ruimte een grootse indruk nalaten. Fel oranje van kleur. In eerste instantie in 1993 werd dit beeld al in Emmeloord geplaatst in het park West, in 2006 is het verplaatst naar het Emmelerbos.
De geometrie is het handelsmerk van Lixenberg. Het lijkt een afgebakend arsenaal vierkanten, driehoeken, gebogen en tegengebogen lijnen, vormen en uitsparingen.
De menselijke geest blijkt met dat arsenaal zo te kunnen schakelen, dat er een vormenwereld wordt geschapen met een grote rijkdom aan mogelijkheden.
Cyril Lixenberg weet spanningsvelden op te roepen via een logica der tegenstellingen.
Als je om dit werk heen loopt zie je dat het als het ware op te vouwen is tot één platte plaat.
De laatste jaren maken de strenge vormen plaats voor meer variatie, vooral in de kleine plastieken. Dit is goed te zien aan de plastiek op het strooiveldje van de begraafplaats wat ook van de hand van Cyril Lixenberg is.
Tegenstellingen in basisvormen als cirkel en vierkant, of driehoek en rechthoek worden in één beeld samengebracht. Het zijn harmoniën in tegenstelling zichtbaar in driedimensionaal werk.

In Flevoland staan meerdere werken van Lixenberg.
Zo staat er ook een Cirkantela in Almere.
In 1992 werd een speciale route georganiseerd langs zijn objecten.

Over de kunstenaar

Cyril Lixenberg is geboren in Londen 1932. Hij woonde en werkte in Londen, Parijs, Israël, Kopenhagen en in 1959 vestigde hij zich in Amsterdam.
Hij is leerling van de Central School of arts an crafts te Londen en van de Ecole de Beaux-Arts te Parijs.
Tot zijn 21-ste jaar vervulde hij allerlei baantjes, van monteur tot stukadoor en arbeider in een schuurpapierfabriek, terwijl hij ook lessen op de Central School of arts and crafts bleef volgen. Teneinde de dienstplicht te ontlopen vertrok hij via Amsterdam naar |Parijs, waar hij lessen volgde aan de Ecole de Beaux-Arts.
Na wat omzwervingen over de wereld kwam hij uiteindelijk terug in Amsterdam.
Hij zegt daar zelf over: "we woonden zo klein, dat ons dochtertje Dana over m’n schilderijen liep". In 1970 kwamen de eerste opdrachten en tentoonstellingen.
Hij raakte verzeild in de hoek die met de term expressionisme wordt aangeduid. Cyril Lixenberg bleef betrekkelijk kort in die stroming omdat hij ‘dreigde weg te zinken in de modderigheid’ van zijn kleuren oker en zwart. Ook in het etsen op het Amsterdams Grafisch atelier vond hij al gauw weinig bevrediging.
De behoefte om tot een grotere helderheid te komen, bereikte hij door uit karton vormen te snijden en van één enkele heldere kleur te voorzien. Lixenberg koos de ruimte en daar bevindt hij zich nu nog. Hij is steeds opener, weidser en monumentaler gaan werken. Die ontwikkeling is een soort spiraal; altijd verder, maar waarheen dat weet hij niet.

Dat expressionisme van vroeger komt nu op een heel andere manier in zijn beelden terug.
De geometrie wordt vrijer van vorm en de behandeling van het materiaal ook.

Toen Cyril Lixenberg nog voornamelijk met schilderskunst bezig was, ontdekte hij contrasten in zijn werk. Tegenstellingen tussen elementaire gegevens, zoals licht en donker, vormen en tegenvormen.

Daarna ontwikkelde hij zich tot een zeldzaam kunstenaar, die het spel van vormen en tegevormen, cirkels en veelhoeken, opstellingen en tegenstellingen niet alleen als een vrij creatief spel opvat, maar ook als een manier van toegepaste beeldtaal. Als wonderlijke manipulaties van de geometrie in de vrije ruimte.

Eind 1988 verscheen een boek over deze bijzondere kunstenaar, een boek dat op zichzelf een kunstwerk is.

Oude lokatie: